Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Οι 4 Ευγενείς Αλήθειες...

Ο Αναληφθέντας Διδάσκαλος Βούδας, Άφησε το Βασίλειό του, για να βρει την Φώτιση... Αφιέρωσε την Ζωή του στη Φιλοσόφηση, γύρω από την Αιτία Της Δυστυχίας... Και τελικά άφησε στην Ανθρωπότητα, τις "4 Ευγενείς Αλήθειες"... Αυτές, Πραγματεύονται την Αιτία της Οδύνης, και της Δυστυχίας: 

Την Επιθυμία... Τα Πάθη, Είναι το Μεγαλύτερο Μάθημα Της Ανθρωποψυχής, η Οποία Καλείται να Καταφέρει να Αναληφθεί, Πάνω από την Πρώτη Υπαρξιακή Σφαίρα, των Ψευδαισθήσεων- της Μάγια/Maya* και της Άγνοιας. Από την Σύνδεση με το Κατώτερο Αστρικό/Συναισθηματικό Σώμα- Σκιώδης 4η Διάσταση...

(Ακολουθεί Ελεύθερη Προσωπική, Φιλοσοφική Ανάλυση):


1] Η Δυστυχία - Όλα τα Κακά Πηγάζουν, Από την Προσκόληση στις Αισθήσεις και στον Επιφανειακό Υλιστικό Κόσμο... Η Γήινη Ζωή Βιώνεται σε Ένα, 1ο  Μη Αφυπνισμένο Επίπεδο, Ιδωμένη Μέσα Από το Στρεβλό Πρίσμα της Παράδοσης, Στα Ζωώδη Ένστικτα-Πάθη...
Εν Αγνοία των Πνευματικών Α-ληθειών, οι Οποίες Οδηγούν, στην Πραγματική Ευτυχία και στο Λόγο Ύπαρξης του Ανθρώπου, στην Γη.

Η Άγνοια Χαροπαλεύει, Ανάμεσα στις Παγίδες στις Οποίες ο Άνθρωπος Προσκολλάται, για να Ξεχαστεί Από Αυτά που Φοβάται κι Αυτά που Δεν Γνωρίζει... 

Αυτά που Άλλοτε τα Δαιμονοποιεί κι Άλλοτε τα Εκλογικεύει. Έτσι βρίσκεται Μαγνητισμένος στο Ναρκωτικό Ρεύμα, μιας Φαύλης Αδαούς Πλάνης. Επιθυμεί το "Σαγηνευτικό Δόλωμα" που Μουδιάζει Πρόσκαιρα τους Φόβους, της Άγνοιας. Και Δημιουργεί Ολοένα Μεγαλύτερα, Συμπλέγματα Διλήμματα κι Ολοένα Μεγαλύτερους Φόβους, Γιγαντώνοντας Έτσι, το Φοβισμένο του Υποσυνείδητο, το "Εγώ" του: Παγιδευμένος Τελικά, Έλκει και Παθαίνει Αυτό Που Φοβάται...



2] Η Αιτία της Δυστυχίας - Της Οδύνης Ηγείται, η Τυφλή Επιθυμία. Η Οποία Δημιουργεί Τοξικούς Δεσμούς- 'Αγκιστρα με Νέα Προβλήματα κι Ολοένα Σκληρότερα Μαθήματα... Επιπλέον, με τα Καρμικά Μαθήματα της Ψυχής. Η Οποία Μεταμφιέστηκε σε Τυφλό Άνθρωπο- Μαθητή Αυτής της Ζωής, που Καλείται να Αποκωδικοποιήσει, τα "Αινίγματα". Τα "5 Μεγάλα Πάθη", τα Οποία Οφείλει να Ξεπεράσει η Ανθρωποψυχή, καθώς δοκιμάζεται στην Ενσάρκωση: Λαγνεία - Εγωισμός - Θυμός - Προσκόλληση - Απληστία...

3] Η Παύση της Δυστυχίας - Τα Αλλεπάλληλα Χτυπήματα έχουν Διττό Ρόλο. Ο Πόνος Διδάσκει, την Κατανόηση του Πραγματικού Σκοπού, των Δοκιμασιών. Η Παγίδα των Παθών Είναι, η Δοκιμαστική Πλάνη, για την Προαγωγή και την Πνευματική Αφύπνιση, Ήδη Εντός της "Τυφλής Ενσάρκωσης". Ο Άνθρωπος που Αφυπνίζεται, Σταδιακά Αντιλαμβάνεται και Συνειδητοποιεί... ότι τα Βάσανα, η Απόρριψη, οι Κακοτυχίες που Ήλξε... του Διδάσκουν να Αγαπά και να Σέβεται ο Ίδιος, τον Εαυτό Του, ως το Θεό Μέσα Του και Κατά Συνέπεια να Σέβεται το Σπινθήρα Θεού, Μέσα Σε Κάθε Μορφή Ζωής.

Χωρίς Αυτοεκτίμη Είναι, Ένας Βαμπιρικός "Ζητιάνος Ενέργειας". Κι έτσι Δε Ζητιανεύει, Ούτε Κυνηγά την 'Άρρωστη Αγάπη", Αλλά Προσελκύει Αργά ή Γρήγορα, την Αβίαστη Συγχρονική "Υγιή Αγάπη", σε κάθε της Έκφραση... Αποκόπτει, Καίει, Λύει τους Λώρους των Ψευδαισθήσεων και των Υλιστικών Επιθυμιών, Συγχωρεί και Αγαπά Άνευ Όρων, Απελευθερώνεται Από τα Βαρίδια του Φόβου, της Ασυγχωρησίας, του Δυσάρεστου Παρελθόντος- Φώτιση!!!

Με τον Θάνατο της Ψευδαισθητικής Επιθυμία, Πεθαίνουν και οι Ιδεοψυχαναγκαστικές "Αντι-Αρετές - Ρομποτικά Καρμικά Προγράμματα" -Vasana*. Η Ανθρωποψυχή-Μαθητής που Συνειδητοποίησε το Νόημα των Δοκιμασιών, αποκτά τις Αρετές-Επιγνώσεις και Ανυψώνεται σε Ανώτερη Οντολογική Σφαίρα...


Παύει να Μαγνητίζει Σκληρές Δοκιμασίες, Καθώς Πια Δεν Τις Χρειάζεται, Ώστε να Διδαχθεί...

Σε Αυτή τη Σφαίρα Ύπαρξης, ο Φόβος Έχει Παραχωρήσει, τη Θέση του στην Εμπιστοσύνη. Εκεί Εδράζουν, οι Πνευματικές, Αρχές-Αρετές- Αξίες- Αλήθειες, τις Οποίες η Ανθρωποψυχή Αρχίζει, να Πρεσβεύει... Ώστε Υλοποιεί Δωρεάν, Υγεία κι Ευημερία, Αντλώντας Κατευθείαν Από το Βασίλειο του Θεού κι Όχι Από το Βασίλειο της Ύλης "Επί Πιστώσει".


4] Η Ατραπός που Οδηγεί στην Παύση της Δυστυχίας - Η Κατάκτηση της Φώτισης, Ξεσκεπάζει το Πραγματικό Πρόσωπο των Ανίσχυρων Πια Επιθυμιών και Σκιωδών Παθών... 
Η Φώτιση Οδηγεί, στην Ήττα των Ψευδαισθήσεων και των Προσκολλήσεων... Αυτό Ισοδυναμεί, με την Πραγματική Ευδαιμονία της Ψυχής και την Απελευθέρωση, Από Κάθε Ιδεοψυχαναγκαστική Τοξικότητα... Ο Άνθρωπος Γυρίζει την Πλάτη, στο Άλλοτε Μαγνητικό Τραγούδι, των Σκοτεινών ¨Σειρήνων¨... Αυτό που ¨Πάλιωσε¨ και είναι Ανίσχυρο, να Γητέψει...

Γιατί Ό,τι Αγνοείς, Κυριολεκτικά Πεθαίνει... 

Αληθινός Θάνατος Επέρχεται, Μόνο Όταν Στέλνουμε Κάποιον, στον ¨Τόπο Της Λησμονιάς¨, Όταν τον Ξεχνάμε, Όταν τον Αγνοούμε... Και σε Αυτή την Περίπτωση, οι Σειρήνες Εξαυλώνονται, Αφού ο Λώρος Ενέργειας, που τις Τροφοδοτούσε και τις Κρατούσε στην Ζωή, Διαλύθηκε. Αυτό Συμβαίνει, Όταν Πραγματοποιείται Ένα ¨Μυητικό Κβαντικό Άλμα¨ της Συνείδησης. Οι Παλιοί Γεμάτοι, Ψιμύθια Δαίμονες των Παθών και του Θανάτου της Συνείδησης, Γίνονται Στάχτη. Το Φως της Επίγνωσης, Διαλύει, τις Σκιές των Ψευδαισθήσεων... 

Η Ηλιαχτίδα της Συνείδησης, Μεταμορφώθηκε σε Ήλιο Συνειδητότητας.

Το Πνεύμα Σκύβει και Φιλά τη Γη κι Αγκαλιάζει τα Πλάσματα, που το Ενθρονίζουν Μέσα τους...

Η Ένωση με το Όλον, Είναι Μία Πραγματικότητα... 

Ο Φόβος Δίνει τη Θέση του, στην Πίστη και την Εμπιστοσύνη, στη Σοφία του Σύμπαντος... Αποδεικνύεται ότι η Ευτυχία Βρίσκεται, στην Κατακτημένη Απλότητα και την Εσωτερική Σιωπή... Η Απλότητα, Είναι η Αγάπη και το Φως σε Ένωση, Είναι η Ήρεμη Δύναμη του Πλέον, Εν-Θεού Ανθρώπου.

Ο Όποιος Δε Ζητιανεύει την Ευτυχία, Έξω Από τον Εαυτό του... Γιατί την Κοινώνησε Μέσα του... Στην Πραγματικότητα, Δε Ζητά Πια Τίποτα... Γιατί Αναγνωρίζει, ότι τα Έχει Όλα!

Η Αληθινή Δύναμη και η Πληρότητα Βρίσκονται, Πίσω Από τη Σιωπηλή Απλότητα...



Οφείλουμε να Κατανοήσουμε, ότι Καλούμαστε να Ξεπεράσουμε το Φόβο, Γνωρίζοντας κι Αντιμετωπίζοντας, τον Ίδιο το Φόβο... Και Πλησιάζοντας τον, Αυτό που θα Αντικρύσουμε, Είναι Πέρα Από Κάθε Ιδεοκαταληπτική Προσμονή... 

Ο Φόβος ως Σκιά, Είναι Μόνο η Έλλειψη Φωτός, η Έλλειψη Πληροφορίας... Δηλαδή Επίγνωσης... 

Στο ¨Λούνα Πάρκ Του Φόβου¨ Όταν τα Φώτα Ανάβουν, το Θέατρο Εξαϋλώνεται.

Οφείλουμε Εθελοντικά, να Αναζητήσουμε τον Δρόμο, Ώστε να Αφυπνίσουμε, να Απελευθερώσουμε Συνειδητά, Από τις Βαριές Ενέργειες και Δονήσεις, τα Λεπτοφυή μας Σώματα. 

Η Θέληση Βρίσκει, και το Δρόμο και τον Τρόπο... 

Όσο Πιο Αφοσιωμένα και Καρτερικά, Επιτρέπουμε να Καθαριστούμε, Από τις Βαριές Ενέργειες, που Έχουν Συσσωρευτεί στα Σώματά μας... Τόσο Συντομότερα θα Αναφλέξουμε, την Αναδιάταξη του DNA μας, Ώστε να Διασυνδεθούμε, με το Πολυδιαστασιακό Ολόγραμμα, του Νέου Μαγνητικού Δικτυώματος, που Εγκαινιάζει κι Ανακτά την Επικοινωνία μας, με το Φυσικο-Πνευματικό Πολυ-Σύμπαν...


Για Όσο Καιρό οι Άνθρωποι, Εμμένουν Περιχαρακωμένοι, στο Βάρος της Αρνητικότητας, του Φόβου, των Παθών και των Πνιγηρών Δεσμών με το Παρελθόν, τα Φωτονιακά Κύματα θα Γειώνονται ¨Άγρια¨ στα Σώματά τους. 

Το Σκοτεινό Υποσυνείδητο Δημιουργεί, Τεράστιες Εσωτερικές Συγκρούσεις και Αντιστάσεις, Ώστε να Κρατήσει την Ύπαρξη Αλυσοδεμένη, στο Φόβο και στην Ψευδαίσθηση: Αυτά Είναι Τα Κύρια Χαρακτηριστικά, της Παλιάς Ενέργειας...

Φίλις Χρυσού     (Σε Ευχαριστώ Αγαπημένη Μου!) 

Απόσπασμα Από Το Βιβλίο Της: ΚΟΣΜΙΚΗ ΜΥΗΣΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ΣΤΗΝ 5Η ΔΙΑΣΤΑΣΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗ ΧΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ


Μάγια* (Σανσκριτικά: Maya) = Ψευδαίσθηση- Ο Κόσμος της Ύλης (3η Διάσταση). Ο Κόσμος των Αισθήσεων/Ψευδαισθήσεων Κατά την Ινδουιστική Φιλοσοφία.
Vasana* (Βάσανα) = "Σπόροι" / "Αιτίες"- Κάρμα / Καρμικά Αποτυπώματα και Συμπεριφορές που Επαναλαμβάνονται Μηχανικά, Ανά Τις Ενσαρκώσεις.

https://www.ianos.gr/kosmiki-miisi-tis-gis-stin-5i-diastasi-0284368.html
https://www.facebook.com/EarthsCosmicInitiationbyFilisChrisou/
http://andromeda-ires.blogspot.gr/
http://andromeda-book.blogspot.gr/

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Κάθε Σου Επιλογή, Ξαναρυθμίζει Το Ρολόι Του Σύμπαντος....

Κάθε ‘σε αγαπώ’ που λες, μαλακώνει, το θυμό του άλλου.

Κάθε αγαπώ που νιώθεις, αφοπλίζει το μίσος, από τις καρδιές.


Κάθε ευχαριστώ, που χαρίζεις... ανοίγει τη διάθεση, για να ξαναπροσφέρουν.

Κάθε σου συγνώμη, επαναπροσδιορίζει, τη στάση του άλλου.


Κάθε συγχωρώ, σπάει τους δεσμούς του παρελθόντος.

Κάθε σου προσφορά, ενώνει την Ανθρωπότητα, με ισχυρότατες αλυσίδες.

Κάθε σου δράση, γίνεται σημείο αναφοράς, για τον κόσμο όλο.

Κάθε καλό που κάνεις, αφήνει λιγότερο χώρο, στο κακό.

Κάθε σου χαμόγελο, φέρνει την άνοιξη, στον αποδέκτη του.


Κάθε σου χάδι, ρίχνει άμυνες.

Κάθε ‘σε ακούω’ που προσφέρεις, διευκολύνει, λύσεις προβλημάτων.


Κάθε σου σιωπή, εξουδετερώνει τους καυγάδες.

Κάθε Σου: 'Είμαι Εδώ', Φέρνει Ζεστασιά...




Κάθε Σου Συνειδητή Στιγμή, Διαλύει Το Φόβο.

Κάθε σου Επιλογή, Ξαναρυθμίζει, το Ρολόι του Σύμπαντος...

Μην ψάχνεις, για το πώς θα αλλάξει ο κόσμος αυτός, και τι χρειάζεται...

Όλα Τα Εφόδια Γι Αυτό, Τα Έχει Ο Καθένας Μας...

Αλλά, όπως κάθε εφόδιο, για να γίνει λειτουργικό... πρέπει εμείς, να το χρησιμοποιήσουμε πρώτα...

Dimitris Nomikos

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Κλίμαξ ...

Η περίοδος των ημερών, μέχρι την Ηλιακή Έκλειψη στις 21 που αναμένεται, με ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον, έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, που είναι κοινό βίωμα σε πολλούς ανθρώπους: Ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα, που διαδέχονται το ένα το άλλο, με ταχύτητα και με την αίσθηση, ότι κάτι πολύ διαφορετικό συμβαίνει πια, στον εσωτερικό μας κόσμο...

Πολλοί αναρωτιούνται, τι τους συμβαίνει και δεν μπορούν να σταθεροποιηθούν σε μια κατάσταση, αλλά ταλαντεύονται διαρκώς, από το ένα άκρο στο άλλο... πότε με μια χαρά που φαίνεται να πηγάζει από το πουθενά, καθώς τίποτα πολύ ουσιαστικό, δεν φαίνεται να έχει αλλάξει και πότε με μια βαθιά ανείπωτη θλίψη, σαν κινούμενη άμμος που τους βουλιάζει σε σκοτεινά, απαισιόδοξα τοπία. 

,


Οι ενέργειες που κατέρχονται στην Γαία, με μορφή καταιγίδας, εδώ και πολύ καιρό, σκοπό τους έχουν να ανυψώσουν κάθε μορφή ζωής, στο επόμενο στάδιο της εξέλιξης, προωθώντας έτσι μια εποχή χωρίς προηγούμενο, όπου τίποτα δεν πρόκειται να μείνει το ίδιο, τόσο στη Γαία όσο και σε ολόκληρο τον Γαλαξία.


Το τέλος της Κοσμικής Περιόδου, των 25.000 περίπου χρόνων έφτασε... η 3η και 4η διάσταση αποδομούνται και η 5η διάσταση, ανοίγει τις Πύλες της και καλωσορίζει όσους/ες... είναι έτοιμοι/ες να την διασχίσουν.


Σ`αυτή την διάσταση όμως, η δύναμη της σκέψης αποτελεί, έναν καθοριστικό παράγοντα, που παρέχει δημιουργικές ευκαιρίες, αντάξιες του αποκρυφιστικού αξιώματος: "Συν-δημιουργός, με τον Θεό/την Θεά".


Μπορείς να το φανταστείς, σαν μια κατάσταση συνείδησης, όπου καθετί που σκέφτεσαι, θα υλοποιείται μπροστά σου άμεσα, συνεπώς, ο εξαγνισμός των σκέψεών μας, από κάθε συχνοτικό πρότυπο της 3ης/4ης διάστασης, είναι το ζητούμενο για όσους/ες, θα κάνουν την προσπάθεια ν`ανυψωθούν... 

Αυτή είναι η βασική αιτία που τα τελευταία χρόνια, έχουμε υποστεί ισχυρή πίεση για ν`απομακρυνθούμε, από τα παρωχημένα νοητικά πλαίσια του παλιού κόσμου και να γκρεμίσουμε τις γέφυρες που μας συνδέουν με αυτόν, είτε μέσω της απόρριψης, παλιών ταυτοτήτων, είτε μέσα από την συμφιλίωση, με τις εμπειρίες μας. 



Έτσι, και καθώς ο παλιός κόσμος πεθαίνει, μαζί με τον παλιό μας εαυτό, τα αδιάκοπα και συνεχώς εναλλασσόμενα σκαμπανεβάσματα, στην ψυχολογική μας κλίμακα, παρέχουν τη δυνατότητα, να βιώσουμε τα δύο άκρα, με τέτοιο τρόπο που, αναπόφευκτα κάποια στιγμή, δεν θα μας μείνει καμία αμφιβολία, για το σημείο που θέλουμε τελικά, να βρεθούμε και να σταθεροποιηθούμε.

Κάθε θλίψη, απογοήτευση, απαισιοδοξία, κενότητα και ματαιότητα, που εμφανίζονται εντός ξαφνικά... και χωρίς κάποια ουσιαστική αιτία, μας δείχνουν τον παλιό κόσμο και τον παλιό μας εαυτό... ενώ μας καλούν ν`αποφασίσουμε, αν θέλουμε να παραμείνουμε, σε ένα τέτοιο βίωμα και σε ανάλογες συνθήκες.


Θέλουμε να παραμείνουμε, σ`έναν κόσμο μίσους, μισαλλοδοξίας και χωριστικότητας;


Επιθυμούμε να πατάμε επί πτωμάτων, να ανταγωνιζόμαστε ανελέητα και να υποβιβάζουμε τους εαυτούς μας, στο επίπεδο του σκλάβου, με τα χέρια μας αιματοβαμμένα;


Διψάμε για εξουσία και πλούτη, που η απόκτησή τους, αφήνει πίσω μας ανεξίτηλα ίχνη, ανείπωτης δυστυχίας και καταστροφής;


Είμαστε έτοιμοι, να συνεχίσουμε τον φαύλο κύκλο της βίας, της αντεκδίκησης και της πνευματικής αμνησίας;


Κάθε χαρά και κάθε αισιοδοξία, κάθε πηγαίο και αυθόρμητο χαμόγελο ή γέλιο, κάθε αίσθημα αγάπης και συμπόνοιας, κάθε τρυφερότητα... όλα αυτά γεννιούνται μέσα μας, από την υπόσχεση που γνωρίζουμε Ψυχικά... ότι μας έχει δοθεί και περιμένει, την οριστική μας απόφαση, για να εκπληρωθεί. 


Θέλουμε να ζούμε, με αυτές τις ποιότητες;


Επιθυμούμε έναν Φωτεινό, Γαλήνιο και Αρμονικό Κόσμο;


Διψάμε για Κοινωνική Δικαιοσύνη, Ισότητα και Αληθινή Ελευθερία;


Είμαστε έτοιμοι να περάσουμε, σε μια βιωματική εμπειρία απαλλαγμένη, από κάθε μορφή στέρησης;




Οι ακρότητες, που παρακολουθούμε να διαδραματίζονται, στις εξωτερικές κοινωνικές συνθήκες, καθώς ο παλιός κόσμος ψυχορραγεί, είναι αντίστοιχες... με τις εσωτερικές ψυχολογικές μας ακραίες συνθήκες και σκοπό τους έχουν, να μας αφυπνίσουν και να μας επαναπροσανατολίσουν... με τρόπο ώστε να κάνουμε, την οριστική μας επιλογή, τόσο ατομικά όσο και κοινωνικά.

Καθώς πλησιάζουμε στις 21/8, οι ενέργειες θα ισχυροποιούνται ολοένα, μέχρι να κορυφωθούν, την ώρα της έκλειψης... Αυτές οι μέρες μας δίνουν την ευκαιρία, ν`αντικρίσουμε τα βαθύτερα σημεία μας, να κατανοήσουμε τις αντιστάσεις και τους φόβους μας και να οδηγηθούμε πιο κοντά, στην επιλογή που ταιριάζει, στο Ψυχικό μας πρόγραμμα.


Τέτοιες και ανάλογης ισχύος ευκαιρίες, θα υπάρξουν πολλές για όλους, στα επόμενα χρόνια... 


Κάθε ευκαιρία όμως, είναι μοναδική και μοναδικές οι δυνατότητες, που παρέχει... Βρισκόμαστε στη χρονιά, της μεγάλης ανατροπής και της εκκίνησης, για το μεγάλο ταξίδι που μας περιμένει. 

Τα γεγονότα είναι μπροστά μας και θα τα συναντήσουμε, έτσι ώστε καμία αμφισβήτηση, να μην ευσταθεί πια και όλοι να γνωρίζουμε, πως εφόσον εμείς μεταμορφωνόμαστε, τόσο βαθιά και τόσο ουσιαστικά, είναι αδύνατον ο κόσμος γύρω μας... να παραμείνει ίδιος και απαράλλαχτος.



Με κάθε ευκαιρία, σε δοσμένο τόπο και χρόνο,
ανυψώνουμε εαυτούς, με ένα βήμα κάθε φορά
και έτσι, συμπαρασύρουμε καθετί που υπάρχει.

Είμαστε όλοι, Παιδιά του Σύμπαντος Κόσμου
και τίποτα, δεν μπορεί να μας αντισταθεί, καθώς αποφασίζουμε, να επιστρέψουμε Σπίτι μας...

Η Πηγή
Μας Καλεί...
Και Ευλογεί...
Κάθε Μας Επιλογή...


Και Έτσι Είναι !!!

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Η… Μεγάλη Συνεργασία! (Εξαιρετικό!)

-Ρε φίλε, με βλέπεις καλά;

--Ασφαλώς, βλέπω ότι είσαι ένα μεγάλο δέντρο.

-Κι εσύ είσαι ένας μεγάλος άνθρωπος.

--Εγώ όμως ως άνθρωπος έχω νοημοσύνη.

-Έτσι λες! Τι δυστυχία! Να ξέρεις όμως ότι εγώ ως δέντρο θα ζήσω αρκετά χρόνια ακόμη.

-- Εεε… και !


Αποτέλεσμα εικόνας για fantasy tree

-Στις ρίζες μου θα έρχονται τα εγγόνια σου και θα παίζουν και θα κάθομαι να τα καμαρώνω... Εσύ πάπαλα!

--Καλά είσαι… ένα αισχρό δέντρο. Λυπάμαι…!

-Τι λυπάσαι μωρέ… δώσε ένα χέρι συνεργασίας και θα τα βρούμε…!


--Σιγά να μην περιμένεις κιόλας, να σε ποτίσω.

-Η αέανη φύση μου… με κρατάει ζωντανό, φίλε μου.

--Αν σε κάψω όμως… από δέντρο θα γίνεις… κάρβουνο.

-Είδες… δεν σκέφτεσαι λογικά.

--Δηλαδή δεντράκι… τι θέλεις από εμένα στην τελική.

-Στο είπα… ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.

--Μπα… εγώ ο άνθρωπος, να συνεργαστώ με ένα δέντρο…! Τι μας λες…!

-Φίλε μου… ο καθένας εκπληρώνει το ρόλο του… τον σκοπό του… εδώ στη Γαία.

--Εγώ ως άνθρωπος όμως… έχω την αγωνία, για όσα μας συμβαίνουν, αλλά εσύ… αγρόν αγοράζεις…!

-Φαίνεται, ότι δεν σου έμαθαν στο σχολείο…για τον ελκυστή των μαθηματικών…!

--Δηλαδή…!

-Μ’ έχεις ρωτήσει ποτέ, για να δεις και τη δική μου αγωνία… που προσπαθώ να γίνω βελανιδιά; Εεεε… με ρώτησες ποτέ;

--Αααα…. αυτό δεν το σκέφτηκα διόλου... Μάλλον θα είχες στρες.

-Όλα φίλε μου Άνθρωπε… είναι ευφυία. Μία αρχική δύναμη, που πάντα υπήρχε και θα υπάρχει και μοιάζει να είναι και λίγο περίεργα… θέλοντας να εξελιχθεί… σου λέω… να απαντήσει, στα πολλαπλά ερωτήματα της ζωής… Δηλαδή, Απλά Να Γνωρίσει Τον Εαυτό Της...

--Δηλαδή… εγώ ο άνθρωπος, ως συνείδηση είμαι ένα δημιούργημα… του δημιουργήματος, κι έχω την αποστολή της εξερεύνησης, μέσα στο Σύμπαν;

-Ακριβώς... Εμπλουτίζεις και μαθαίνεις… κι όταν γυρνάει η Ψυχή σου πίσω… έχεις καταγράψει, όλη σου τη τωρινή ζωή… δίνοντας, το υλικό σου γίγνεσθαι.





--Θέλεις να πεις… ότι κατά κάποιο τρόπο, είμαι διττός;

-Ναι σου λέω... Γι’ αυτό και σου ζητάω συνεργασία. Όλοι μας… παίζουμε κάποιον ρόλο.

--Αυτή η ροή του χρόνου, είναι που με δυσκολεύει κάθε φορά δεντράκι, ώστε κάθε μία, από τις δύο υποστάσεις μου… να αντιλαμβάνεται διαφορετικά... ενώ στην ουσία, φαίνεται όπως λες κι εσύ… να είναι εμφυτευμένη διαφορετική αντίληψη… από την αρχική, κι όλα φαίνεται να τα φταίει ο διαφορετικός χώρος…!

-Κατάλαβες φίλε μου… Άνθρωπε…! Τίποτε δεν υπάρχει ή γίνεται άσκοπα. Το κάθε τι, οφείλει να έχει συναίσθηση, στο επίπεδο του ρόλου του κι εμείς... Την Συνείδηση, Του Ίδιου Μας Του Εαυτού!

--Έτσι είναι…;

-Φίλε Άνθρωπε, η Δημιουργία… υποθέτει πως εμείς, θα διαλέξουμε την καινοτομία και τη συνεργασία, που πρέπει να την εκφράζουμε παντού!


--Και τι κοινό… έχουμε εμείς… δεντράκι, μου λες;

-Μα φυσικά… θα σου το πω… τον Αιθέρα.

--Εάν είναι έτσι δεντράκι μου… να σε αγκαλιάσω… τώρα που δεν μας βλέπει και κανείς…Εεεε…!

-Άσε με σου λέω… μη με σφίγγεις τόσο πολύ… γιατί θα σκάσω.


--Ουφφ… Αγαλλίασε η Ψυχή μου…!

-Άκουσε με… Καλά Άνθρωπέ μου... Ως Ανθρώπινο Ον… Είσαι μέρος κι εσύ του συνόλου, που το αποκαλούμε Σύμπαν… δηλαδή… ένα μέρος περιορισμένο, σε χρόνο και χώρο... Καλά ως εδώ; Κατάλαβες;


--Ναι, συνέχισε….

-Και δεν μου λες….τι κάνεις, εδώ κάτω στη Γη; Για πες μου.


--Έλα ντε… τι κάνω ο έρμος; Το σίγουρο είναι… ότι τρώω όλο το φαί μου.

-Απλά, βιώνεις τον εαυτό σου, ως σκέψεις! Τα συναισθήματά σου… είναι σαν κάτι, το ξεχωριστό από τα υπόλοιπα… όντα της Γης… δηλαδή… είναι ένα είδος οπτικής πλάνης, της συνείδησης σου.


--Με… προβλημάτισες τώρα.

-Η αυταπάτη… είναι για σένα, ένα είδος φυλακής…! Γιατί περιορίζεσαι μόνον, στις προσωπικές σου επιθυμίες... Σκέφτηκες μωρέ… ποτέ κι εμέ
να;;; Εεεεε;;;

Σχετική εικόνα

--Ναι δεντράκι μου… έχεις δίκιο! Σε αγνόησα… παρότι μας δίνεις, κάθε μέρα το Οξυγόνο…!

-Απελευθερώσου λοιπόν, από τη φυλακή σου… από την εικονική πραγματικότητα… και αγκάλιασε όλα τα ζωντανά πλάσματα, έμβια και άβια…. όλο το σύνολο της Φύσης.

--Τώρα… μ’ έβαλες σε Τάξη… δεντράκι μου.

-Δες… Άνθρωπε το κάλλος της Φύσης... Σιώπησε, σταμάτησε να παραμιλάς και ζήσε την έκσταση... νιώσε την Αρχική Δημιουργία!!! Είμαστε Πλασμένοι από την ίδια Ουσία!!! Αδελφάκια Είμαστε… Σου Λέω!


--Ναι ίσως να έχεις δίκαιο... Στη ζωή μας, οφείλουμε να θαυμάζουμε, την Τάξη, την Αρμονία, τη Λογική… που όλα τα διέπει…

-Χμμμμμμ…

--Να σου πω δεντράκι μου… κι εγώ επιθυμώ, στη ζωή μου λίγη ηρεμία, αγάπη και ειλικρίνεια… γιατί όχι και τιμιότητα… αλλά κάτι συμβαίνει, κάθε φορά… και την άλλη μέρα, τ’ ανατρέπω όλα! Δεν ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει… στο ενδιάμεσο.

-Άνθρωπέ μου, να σε ρωτήσω;

--Λέγε… σε ακούω προσεχτικά.

-Είσαστε πραγματικά, οι σκέψεις σας;

--Θέλεις ειλικρινά, να σου πω την αλήθεια;

-Μα φυσικά…!


--Δηλώνω, πως Όχι.

-Τουλάχιστον το ομολογείς... Κάτι είναι κι αυτό.

--Κοίτα, δεντράκι μου καλό... Νιώθω ότι κάτι διαφαίνεται, να πληροφορεί το σώμα μου διαισθητικά... και μετά, παίρνει τη σκυτάλη ο εγκέφαλος μου… προσθέτοντας έτσι, τις δικές του ερμηνείες και λογική.

-Και… μετά τι γίνεται;

--Μετά… να σου πω. Οι σκέψεις, με την σειρά τους… δημιουργούν δυναμικά πιθανά σενάρια, σε μια άλλη ροή του χρόνου και είναι διαθέσιμα, για την συλλογικότητα... χρησιμοποιούμενα ως μοντέλα, για σκέψεις από τον οποιοδήποτε.

-Το κατάλαβες, πλέον κι εσύ... Κάνεις σκέψεις βίας και νοθείας, τροφοδοτείς και πλουτίζεις την παρακαταθήκη, παρόμοιων πιθανοτήτων… στο Μέλλον… για Όλους!!! Κατάλαβες λοιπόν, τι κάνεις;

--Ναι είναι αλήθεια αυτό... Αυτά τα φοβερά που λένε, κάθε φορά κι ακούω και στο τέλος, τα πιστεύω κιόλας… κι έτσι όπως είμαι και φοβισμένος… χωρίς να το καταλάβω, επηρεάζω άθελα μου αρνητικά... και τους άλλους γύρω μου... Μα δεν βλέπεις… τι υστερία μας έχει πιάσει, με τις προφητείες…! Άσε που στο τέλος, γινόμαστε σχιζοφρενικοί…!

-Τελικά, Όλα Είναι Ένας… Κύκλος!


Σχετική εικόνα

--Ρε δεντράκι μου… θα μου πεις όμως… γιατί υλοποιούνται περισσότερο, τα επικίνδυνα δυναμικά, ανά την υφήλιο… και πολύ λιγότερο, τα ευχάριστα; Πες μου γιατί… θα σκάσω.

-Καλά δεν το ξέρεις…! Χα χα…! Είναι πολύ απλό... Εσείς οι Άνθρωποι δρέπετε σήμερα, αυτά που σπείρατε όλοι μαζί… σαν Ανθρωπότητα εννοώ … Τα Προηγούμενα 2.500 χρόνια… στην περίοδο των Ιχθύων... Κατάλαβες;

--Δηλαδή… όλα αυτά τα χρόνια ενισχύαμε, περισσότερο τα επικίνδυνα δυναμικά εεεε…; Ρεεεε… κάναμε τέτοια μαλακία…!!!

-Αφού, δεν ελέγχετε τις σκέψεις σας, εγώ τι να σας κάμω…!

--Όχι δεντράκι μου, τι να μας κάνεις... Συμμετέχεις κι εσύ, στην Δημιουργία... Πάρε θέση κι εσύ τώρα!!! Δώσε μια γνώμη, μία λύση… μια ιδέα!!!

-Καλά… όλα τελικά, τα περιμένετε από τους άλλους... Τι να σας πω…!


--Έλα τώρααααα… πες κάτι.

-Αφήνετε, να ελέγχουν τις σκέψεις σας… κάποιες φατρίες, σκοτεινών δυνάμεων και σας κάνουν στο τέλος, να είσαστε σαν τα Ρομπότ... Σήκω πάνω, κάτσε κάτω... Έτσι… αυτές οι πονηρές Ιεραρχίες, δημιουργούν αρνητικά συστήματα…. και σας προπαγανδίζουν στις ίδιες συχνότητες, με ιδέες και με αρνητικά πρόσημα... και αναπαράγουν συλλογικά, για τον κάθε εγκέφαλο, ένα αυτόματο μηχανισμό μόλυνσης... της ψυχικής σας ενέργειας.


--Απορώ αλήθεια, δεντράκι μου… πως τελικά, πέφτουμε έτσι τόσο εύκολα, στη λούμπα…! Απορώ όμως και πως, το καταφέρνουν αυτό… Εκείνοι…!!!

-Απλά φοβίζουν, κάποια από τα μέλη σας… μία μάζα και τα υπόλοιπα άτομα πλέον, σκέφτονται φοβισμένα... και χωρίς να γνωρίζουν και τον λόγο... Το αποτέλεσμα είναι, ότι στα πρώτα μέλη ισχυροποιείται, ο φόβος… με αποτέλεσμα έτσι στη συνέχεια... την ακινητοποίηση και τον έλεγχο, όλου του συνόλου.


--Αμάν ρε….δεντράκι μου… είναι τελικά τόσο απλό…!

-Είναι σαν τα μικρά παιδιά... Ένα χαμόγελο και μια καλή λέξη, από το γιατρό και θεραπεύει αυτοστιγμή, το κάθε παιδί... Ένας συνοφρυωμένος με ύφος πολιτικός, που βλέπεις κατά κόρον, στην τηλεόραση και τις τυχόν μικρές κι όλο υποτίθεται «τυχαίες» διαρροές…. μπορούν να παγώσουν, έναν ολόκληρο λαό… που εσύ δυστυχώς, τόσα χρόνια τους παίρνεις, στα πολύ σοβαρά… και τους ψηφίζεις κιόλας… τρομάρα σου…!!!


--Ναι, είναι αλήθεια αυτό... Πρέπει να είμαι μαλάκας! Καθόμαστε σαν χάνοι και κρεμόμαστε, από τα χείλη τους... Τελικά, πρέπει να είμαστε αρκετά ηλίθιοι! Αλλιώς, δεν εξηγείται!

-Ελέγχουν τις σκέψεις σας… εεεεε…. αλλά και την συμπεριφορά σας... Σας προγραμματίζουν καθημερινά… στις δικές τους συχνότητες… κι εσείς κοιμόσαστε, με τα τσαρούχια… ακούς;

--Πράγματι…. απορώ όμως δεντράκι μου φωτισμένο… γιατί τελικά δεν μπορούμε… να την ξετινάξουμε, αυτήν την προβιά από πάνω μας… και να ζήσουμε… ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ.


Αποτέλεσμα εικόνας για fantasy tree

-Αντί στην τελική, να το ψάχνετε μόνοι σας… βάζετε εκείνους τους ειδικούς, ελεγχόμενους του συστήματος... και σας δουλεύουν ψιλό γαζί... Είσαστε φοβεροί! Αυτοί… είναι πειθήνια όργανα... Κάνουν, ότι τους πουν... Αυτό το σύστημα, που το βιώνετε τώρα οικονομικά… αυτοσυντηρείται, χωρίς καινοτομίες… με πάγωμα στα συνηθισμένα… ώστε έτσι, να διαιωνίζεται… Αλλά εν τέλει Άνθρωπέ μου… αυτό το σύστημα, θα ανανεωθεί υποχρεωτικά καταρρέοντας...

--Είσαι σίγουρος, γι’ αυτό;

-Ναι σου λέω!!! Αφού είναι αντίθετο, πέρα για πέρα… από τις Συμπαντικές Αρχές της Εξέλιξης.

--Όμως εάν καταρρεύσει, δεντράκι μου το σύστημα… μας βλέπω, να καταρρέουμε κι εμείς...

-Βλέπω… όλο αισιοδοξία είσαι!!! Απλά κοίταξε να δεις…. τα ανοίγματα του χρόνου… θα είναι πιο εμφανή... Οι επικοινωνίες σας, θα έχουν μια άλλη δυναμική... Θα δέχεστε περισσότερες πληροφορίες… από το Σύμπαν... Στο χέρι σας είναι… να συνδημιουργήσετε, αρεστά και ευχάριστα πράγματα… και όχι δυσάρεστα.

--Δηλαδή… λες να σκεφτόμαστε θετικά;

-Επιτέλους βρεεεε… τόπιασες… Άνθρωπε των Θεών! Μα τον Δία… μ’ έσκασες!!!


--Ναι δεντράκι μου… καλό κι ευλογημένο…. ήρθε η ΩΡΑ της Ανθρωπότητας… για μια συλλογική προσπάθεια… διότι παρόλο την ενεργειακή βοήθεια, που μπορούμε να δεχόμαστε καθημερινά, από τους άλλους…. στην ουσία… η δική μας ΣΚΕΨΗ και η δική μας ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ… Είναι Καθαρά και Ξάστερα… Προσωπική Μας Ευθύνη και Διεργασία.

-Έτσι είναι Άνθρωπε μου.,, Ο καθένας σας… απαντάει ξεχωριστά, στον Ωκεανό… για το τι έκαμε… αυτό το μικρό κομματάκι… Κι όχι με το άλλο, στην απέναντι όχθη... Κατάλαβες;

--Με φώτισες λίγο, σήμερα… με τον καθάριο Αιθέρα σου... Σε ευχαριστώ πάντως πολύ!!! Ο καθένας από εμάς… οφείλει πράγματι, να κάνει τη δική του υπέρβαση... Ας υποδεχτούμε λοιπόν… αυτή την αλλαγή… αυτή την ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ… ευχάριστα και γαλήνια.

-Εάν οι ΕΛΛΗΝΕΣ… Βρούνε τη Χαμένη τους Ταυτότητα… τότε Σίγουρα θα Ζήσουμε στη Γαία κατά την Περίοδο του Υδροχόου… Άλλες Καταστάσεις… Να το Ξέρεις!!!!

--Μαααα…. κι εγώ… ΕΛΛΗΝΑΣ είμαι…!

-Εεεε… τότε, τι σταυροκοπιέσαι λοιπόν… συνέχεια;;; Σήκωσε τα χέρια σου ψηλά… στο Ουρανό.... κι αγνάντεψε, το Σύμπαν… σε περιμένει!!! Τι κάθεσαι!!!

--Το κατάλαβα δεντράκι μου... Οφείλουμε να γίνουμε και πάλι γνήσιοι, κι άξιοι Έλληνες… με Αρετή και Τόλμη.

-Η καινοτομία σας… είναι το δυνατό σας όπλο... Πιάστε το σφυρί και σφυρηλατήστε τη Ζωή… τώρα!!! Αφήστε τα άσχημα ερείπια, που πιάστηκαν, στα δίχτυα της καρδιάς σας… Και Φτιάξτε, Νέους Παρθενώνες!!!


--Έτσι είναι δεντράκι μου… όπως τα λες. Έρχονται συνεχώς, νέες δονήσεις και θα συνεχίζονται να έρχονται… αρκεί να βρίσκουν αποδέκτες... Εμείς οι μεγάλοι… είμαστε λίγο γκα γκα… και εγωιστές… αλλά βλέπω όμως, ότι η νεολαία… είναι πιο ξάστερη!!!

-Για λοιπόν…. ρίξε μια καλή ζαριά… για να σε ειδώ….έλαα…!

--Αμέσως δεντράκι μου. Κοίτα… έφερα… Εξάρεεεεεεεεςςςςς.

-Μέσα είσαι…!

--Βελανιδιά μου στοργική… να το ξέρεις. Δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα… είμαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ κι ΩΡΑΙΟΣ…!

-Βεβαίως… βεβαίως…!


Γράφει ο ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΙΦΙΓΕΝΗΣ (Ε.Ι.)

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Ασυνείδητες Σκέψεις...

" Κατά τη διάρκεια της ημέρας, άπειρες σκέψεις, κατακλύζουν το νου μας... Η μία διαδέχεται την άλλη, σε απίστευτες ταχύτητες...

Όλες οι σκέψεις, δημιουργούν συναισθήματα, αρνητικά/θετικά.

Όταν, έχουμε επίγνωση των σκέψεων μας... είναι πιο εύκολο, να διακόψουμε μία σκέψη, που δεν μας εκφράζει.


Το Παν Είναι, Να Έχουμε Επίγνωση, Των Σκέψεων Μας!

Τι γίνεται όμως, μ' εκείνες, που για δευτερόλεπτα, έχουν απασχολήσει, ένα μέρος του νου μας?...

Ασυνείδητες σκέψεις, ελάχιστων δευτερολέπτων, που δεν καταφέραμε, να αντιληφθούμε.

Αρκετές από αυτές, καταφέρνουν για άγνωστους/ ασυνείδητους λόγους, να χαλάσουν, την "υπέροχη" διάθεση μας, που μπορεί, μέχρι πριν από λίγο, να είχαμε.

Δημιουργούνται συναισθήματα, που δεν γνωρίζουμε καν, την πηγή προέλευσής τους, και πολλές φορές γινόμαστε έρμαιο, αυτών των συναισθημάτων, καθώς ο νους, προσπαθεί να αναζητήσει την αιτία, που ξαφνικά νιώσαμε έτσι...



Τότε είναι, που αρχίζουν όλα να μας φταίνε, και δημιουργούνται/ργουμε προβλήματα, εκεί που προηγουμένως, ούτε καν υπήρχαν... (Συναισθήματα χαμηλής δόνησης, που προσελκύουν, αντίστοιχες σκέψεις ή καταστάσεις)...


Εκείνες οι σκέψεις ή ενέργειες, που δεν καταφέρνουμε, να έχουμε τον έλεγχο τους -άγνωστη πηγή προέλευσης- θεωρούνται ασυνείδητες.

Σε αυτή την περίπτωση, μην προσπαθείτε να αναζητήσετε τον λόγο, που νιώσατε έτσι, καθώς με αυτόν τον τρόπο, εμπλέκεται τον εαυτό σας, σ' έναν ατελείωτο κύκλο... συναισθημάτων, σκέψεων, καταστάσεων χαμηλής δόνησης, που μόλις δημιουργήσατε...

Αντίθετα, αναγνωρίστε το αρχικό συναίσθημα, που δημιουργήθηκε, χωρίς καμία κριτική ή διερεύνηση...


Νιώστε αποδοχή, για το φόβο ή τη θλίψη.

Αναγνωρίστε, ότι όλα είναι μέρος, της εσωτερικής μας αλλαγής... 

Μείνετε σε εγρήγορση, πως οτιδήποτε είναι αυτό, που σας δημιούργησε, εκείνο το συναίσθημα -αν πραγματικά έχει αξία, ή υπόσταση- θα σας αποκαλυφθεί, την κατάλληλη στιγμή, στο δικό του χρόνο...

Κι Εσείς Τότε, Θα Είστε Απόλυτα Παρόν ! ! !"

Μαριάνα Βουζνά - Ο κόσμος του υποσυνειδήτου

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Ο Δρόμος Της Ολοκλήρωσης...

Στο βιβλίο των Ρόμπερτ Φίσερ και Μπεθ Κέλι: «Ο μπούφος που δεν μπορούσε να κάνει μπου»(Εκδόσεις Οpera). 

Η Ιστορία Είναι Απλή:

Ένας μπούφος όταν γεννήθηκε, έπρεπε να μάθει, να κάνει: 
«μπου».

Όσες προσπάθειες, κι αν έκαναν οι γονείς του, όσο κι αν τον προέτρεπαν, με τη δικαιολογία, πως θα αναγκαστεί το συμβούλιο, των σοφών γερόντων, να τον διώξει από το δάσος, εκείνος μάταια προσπαθούσε, να κάνει μπου.

Έλεγε συνέχεια: «μπα;», πράγμα ανεπίτρεπτο, για τα δεδομένα ενός μπούφου.


Εκείνο το:
«πρέπει να κάνεις μπου, γιατί όλοι οι μπούφοι, αυτό κάνουν»... αιωρούνταν απειλητικά, πάνω από το κεφάλι του, ηχούσε συνέχεια στα αυτιά του, τριβέλιζε το μυαλό του, αλλά, καθόλου δεν τον βοηθούσε, να παράγει το γνωστό ήχο, και να κάνει με αυτόν τον τρόπο, περήφανους τους δικούς του, να καθησυχάσει τους σοφούς γέροντες, και να γίνει αποδεκτός, από την ομάδα.

Φυσικό επακόλουθο ήταν, να εκδιωχθεί από το δάσος, με συνοπτικές διαδικασίες, και τη σύμφωνη γνώμη, των σοφών γερόντων... αλλά ακόμη χειρότερα, των γονιών του.


Το Έγκλημα του, Ήταν η Διαφορετικότητά Του...

Οι γονείς προτίμησαν να δεχτούν, την άποψη της κοινωνίας, πως εφόσον ο γιος τους, ήταν διαφορετικός, δεν υπήρχε θέση για εκείνον, στους κόλπους της, από το να αποδεχτούν, τον ίδιο το γιο τους, ακόμη κι αν ήταν διαφορετικός, από τους υπόλοιπους...

Η δημόσια κατακραυγή, η κριτική, ή τα δάχτυλα, που ενδεχομένως, θα τους έδειχναν στο δρόμο, ήταν ανασταλτικός παράγοντας...


Κανείς «Σοφός» Γέροντας, Δεν 'Εκανε Λόγο, Για Τη Μοναδικότητα Του Ατόμου, Και Του Χαρακτήρα Του.

Δεν υπήρχαν, ελαφρυντικά... π
ως θα μπορούσαν, άλλωστε.

Δε νοείται από κάποιους, ακόμη και στις μέρες μας, να υπάρχουν κομμάτια της κοινωνίας, που να ανήκουν στο διαφορετικό, και να τυγχάνουν αποδοχής.


Είναι μαθημένοι στην ασφάλεια, της ομοιότητας των χαρακτηριστικών, είτε ανήκουν σε κατηγορίες, όπως η φυλή, το χρώμα του δέρματος, ή η εθνικότητα, είτε σε στοιχεία του χαρακτήρα, που υιοθετούνται, από απλή μίμηση συμπεριφοράς και νοοτροπίας, και όχι βεβαίως, λόγω, της προσωπική επιλογής.

Για να επανέλθω λοιπόν, στη ιστορία, ο Μπουφάκος στεναχωρήθηκε, πόνεσε και αναρωτήθηκε, πολλές φορές, γιατί έπρεπε, να είναι διαφορετικός...


Ο κόσμος, τον οποίο ξαφνικά βγήκε να γνωρίσει, ήταν απρόσιτος, χωμένος στα προβλήματά του, προσπαθώντας να προλάβει, να κατακτήσει τους στόχους του, για να μπορεί μετά, να ζήσει...

Κανείς, Δεν Ζούσε Το Τώρα, Την Στιγμή...


Δυσκολεύτηκε και ευχήθηκε, κάποιες φορές, να μπορούσε να γυρίσει, στην ασφάλεια της ομάδας... μιας ομάδας, που ήταν η πρώτη που τον απέρριψε, αλλά τελικά, δεν έχασε το κουράγιο του...



Οι αναζητήσεις του, τον οδήγησαν, στο μουσείο της Αμερικανικής Ιστορίας, να συνομιλεί, με τα φαντάσματα του Τόμας Τζέφερσον, του Βενιαμίν Φραγκλίνου -οι οποίοι, ήταν συντάκτες, της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας και του Τόμας Παίην – συγγραφέα του βιβλίου “Κοινός Νους” (Common Sense), κείμενο στο οποίο, απαριθμούσε τους λόγους και τις αιτίες, που οι αποικίες όφειλαν, να γίνουν ανεξάρτητο κράτος, θέτοντας τις βάσεις, για να συνειδητοποιήσουν, όλοι οι “άποικοι”, την αναγκαιότητα ανεξαρτητοποίησης, αλλά και το φάντασμα, του Άντριου Τζάκσον – πρώην προέδρου της Αμερικής – ο οποίος θεωρήθηκε, προστάτης της λαϊκής δημοκρατίας, και της ατομικής, ελευθερίας των ανθρώπων, (αν και υπήρξε ταυτόχρονα, υποστηρικτής της απομάκρυνσης, των Ινδιάνων και της δουλείας).

Αυτοί Οι Άνθρωποι, Όπως Και Ο Μικρός Μπουφάκος, Τόλμησαν Να Διαφοροποιηθούν...


Διακήρυξαν, για πρώτη φορά στην ιστορία, πως πρέπει όλοι οι άνθρωποι, να είναι ελεύθεροι και ίσοι μεταξύ τους.

Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, πολλοί μεταφράζουν λάθος, το νόημα της Διακήρυξης, πως: 

Δεχόμαστε τις εξής αλήθειες, ως αυταπόδεικτες... πως όλοι οι άνθρωποι, δημιουργούνται ίσοι, και προικίζονται από τον Δημιουργό τους, με συγκεκριμένα, απαραβίαστα Δικαιώματα, μεταξύ των οποίων είναι, το δικαίωμα στη Ζωή, το δικαίωμα στην Ελευθερία, και το δικαίωμα, στην επιδίωξη της Ευτυχίας.

Ως φύσει εγωιστικά όντα, οι άνθρωποι, μαίνονται για την ατομική-προσωπική ελευθερία τους, αλλά παραλείπουν να σεβαστούν, των υπολοίπων...

Παίρνουν ως δεδομένες, τις ελευθερίες που απολαμβάνουν, ξεχνώντας πως κάποιοι, αγωνίστηκαν για αυτές.

Αρνούνται τη διαφορετικότητα, και σε ακραίες περιπτώσεις... τη φοβούνται ή την αποδοκιμάζουν.


Κυνηγούν Την Επιτυχία, Θεωρώντας Πως Είναι Συνώνυμη Έννοια... Της Ευτυχίας.

Ο Μπουφάκος της ιστορίας, κατάλαβε νωρίς, πως τα “πρέπει”, η συμβατικότητα, και οι προσταγές της κοινωνίας, δεν είναι ο σωστός δρόμος, για την ολοκλήρωση...

Οι Ατομικές Επιλογές, Τα Θέλω, Και Η Προσωπική, Εσωτερική Διεργασία, Είναι...


Όταν σταμάτησε να αγχώνεται, πως πρέπει να κάνει: «μπου», όταν αποφάσισε ο ίδιος, πως απλώς θέλει να κάνει... μαντέψτε: κατάφερε και έκανε...«μπου»!!!!

Κι Αυτό, Γιατί: 
Ήταν Ελεύθερος, Από Όλα Τα Ταμπού…

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Η Κατάρρευση Του Μύθου...


Είμαστε μάρτυρες, μιας τεράστιας κρίσης, τέτοιου μεγέθους... που πιθανόν, να μη γνώρισε μέχρι σήμερα, το ανθρώπινο είδος και ο Πλανήτης μας...


Ο Παλιός Κόσμος, Το Βλέπουμε Πλέον Κάθε Μέρα, Γκρεμίζεται... Κάνοντας Πολύ Θόρυβο... 

Όσο γρηγορότερα συμβεί αυτό, τόσο ταχύτερα θα αρχίσει η ανοικοδόμηση, ενός καινούργιου κόσμου, στη θέση του παλιού. 

Στο Βαθύτερο Συνειδητό Επίπεδο, Διαδραματίζεται, Μια Ριζική Μεταμόρφωση...

Καλούμαστε όλοι μας, μέσα από την εσωτερική προσωπική μας αλλαγή, να συμβάλλουμε ουσιαστικά, στην επιτάχυνση αυτής της συλλογικής μεταμόρφωσης. 

Αν έστω για μια φορά, βλέπαμε την ευθύνη των πράξεων μας, θα μπορούσαμε να οδηγήσουμε σε ένα τέλος, όλη αυτή την τρομακτική αθλιότητα. 

Αν απλώς αντιλαμβανόμασταν, το σύνολο αυτής της αθλιότητας, δηλαδή... το φόβο, τις επιθυμίες, τον τεράστιο πόνο που προκαλούμε, στον ίδιο μας τον εαυτό και στους συνανθρώπους μας... ο καθένας μας ξεχωριστά και όλοι μαζί... αν κατανοούσαμε αληθινά, τη φύση και τη δομή του «Εγώ»... ίσως τρομάζαμε και ξυπνούσαμε απότομα. 

Απλώς αν βλέπαμε…

Οι άνθρωποι που μαθαίνουν κι αντέχουν, να κοιτάζουν μέσα τους κι αρχίζουν, να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους, γρήγορα συνειδητοποιούν, ότι απλά προβάλλουν στον έξω κόσμο, τις εσώτερες διαμάχες τους, κι έτσι μπορούν πια να τις αντιμετωπίσουν. 


Αλλά Δυστυχώς, Οι Περισσότεροι Ακόμα... Είμαστε Αδιάφοροι. 

Αφήνουμε, την προσωπική μας λύτρωση στον παπά, δείχνουμε να δεχόμαστε, ότι ο κάθε ήδη αποτυχημένος πολιτικός, θα βρει τη λύση για να μας γλιτώσει, από την οικονομική κρίση και για το εσωτερικό μας χάος... ψάχνουμε το τηλέφωνο, ενός καλού ψυχολόγου. 

Κι Όμως... Το Τέλος Της Κάθε Κρίσης, Μόνο Μέσα Από Μια Επανάσταση, Της Συνείδησης Μας... Μπορεί Να Προέλθει.



Μα εμείς, ενώ υποκρινόμαστε ότι η πιο φλογερή επιθυμία μας, είναι να αλλάξουμε και να λυτρωθούμε, από τον πόνο και τις δυσκολίες, της καθημερινότητάς μας... αντί να αναζητήσουμε, απλές και σύντομες λύσεις, φροντίζουμε να μπερδεύουμε, ακόμη περισσότερο τη ζωή μας έτσι ώστε, να μην είναι δυνατόν να την ξεμπλέξουμε, ούτε στο μακρινό μέλλον. 


Δυσκολίες, Που Μόνοι Μας Φτιάξαμε... 

Σκληρή πραγματικότητα... που εμείς, με την χαμηλή συνειδητότητά μας, δημιουργήσαμε... Αλλά αυτό, δεν το παραδεχόμαστε... 

Μέχρι να το συνειδητοποιήσουμε, τα πράγματα θα συνεχίσουν δυστυχώς, να χειροτερεύουν. 

Η ελπίδα ότι μια μέρα, με κάποιο μαγικό τρόπο, μπορεί να ξυπνήσουμε, σε συνθήκες ζωής, εντελώς διαφορετικές, από αυτές που βιώνουμε καθημερινά, μας καταντάει πρόθυμα θύματα, κάθε μορφής τυραννίας και καταπίεσης. 

Ο Φόβος, Σε Συνδυασμό Με Την Ελπίδα... Μας Αποχαυνώνουν Πλήρως. 

Ο μύθος μέσα στον οποίο ζούμε, από μέρα σε μέρα... είναι ο μύθος, ότι κάποτε ίσως, δραπετεύσουμε από τη φυλακή, που οι ίδιοι χτίσαμε για τους εαυτούς μας... και την οποία αποδίδουμε πάντα, σε μηχανορραφίες άλλων.

Κάθε Αληθινός Ήρωας Όμως, Φτιάχνει Τη Δική Του Πραγματικότητα. 


Απελευθερώνοντας τον εαυτό του... ανατινάζει, τον μύθο που τον δένει, με το παρελθόν και το μέλλον. 

Αυτή Ακριβώς, Είναι Η Ουσία Του Μύθου: Ότι Σκεπάζει Με Ένα Πέπλο, Το Θαυμαστό, «Εδώ και Τώρα».

Μεταμόρφωση της συνείδησης, τελικά σημαίνει... τελείωμα του χρόνου, το οποίο συνεπάγεται και άμεσο θάνατο του «Eγώ» που δεν είναι παρά ένα δημιούργημα, μέσα από το χρόνο. 

Χωρίς όλη αυτή τη σκόνη, που έχει ο χρόνος συσσωρεύσει πάνω μας, (εικόνες, πεποιθήσεις, αναμνήσεις, φοβίες, προσδοκίες)... 

Ποιοι Αληθινά... Είμαστε;

nekthl.blogspot.gr